အခ်ိန္။ ။သကၠရာဇ္(၃၄၉၉)ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ(၃၁)ရက္။
ေနရာ။ ။ကမၻာရြာၾကီး၏ ႒ာနေပါင္းစံုရုံးခ်ဳပ္။
ခန္းမၾကီးအတြင္း စုရံုးစုရုံးျဖင့္ အေတာ္ပင္စည္စည္ကားကားျဖစ္ေနေပၿပီ။ မနက္ျဖန္ ဇန္န၀ါရီ(၁) ရက္ေန႔တြင္က်င္းပမည့္ ကမၻာရြာၾကီး ႏွစ္၃၅၀၀ရာျပည့္ (၃၆) ရာစုအၾကိဳပြဲအတြက္ မၾကာမီ အစည္းအေ၀းစတင္ေတာ့မည္ျဖစ္သျဖင့္ တက္ေရာက္လာသူုအားလံုး ေနရာယူေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာရြာၾကီး၏ သက္ဆိုင္ရာ႒ာနမ်ားအားလံုးမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စံုညီစြာေနရာယူၿပီးေနာက္ တစ္ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ႒ာနေပါင္းစု၏ အၾကီးအကဲအဖြဲ႕ေရာက္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါသည္။
သိပ္မၾကာခင္မွာပင္ အၾကီးအကဲအဖြဲ႕ေရာက္လာၿပီး စင္ျမင့္ေပၚတြင္ ေနရာယူလိုက္ၾကသည္။ ထိုသို႔ေနရာယူၿပီးမေရွးမေႏွာင္းအခ်ိန္... ခန္းမၾကီးအတြင္း ၀င္းကနဲအေရာင္တစ္ ခ်က္စူးစူးရွရွလက္သြားၿပီး ေငြေရာင္ယဥ္ပ်ံတစ္စီး ဘြားကနဲေပၚလာသည္ကိုေတြ႕လိုက္ၾကရပါေတာ့သည္။
“ ဟင္..”
“ ဟာ..! ”
“ဘာလဲ....ဘယ္ကေပၚလာတာလဲ...”
ဟိုနားဒီနားမွ အံ့ၾသသံေ၀ဖန္သံမ်ား။ ခန္းမတစ္ခုလံုး လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားပါသည္။ ထိုယဥ္ပ်ံေပၚသို႔ အားလံုးအာရုံ စိုက္ေနၾကစဥ္ ယဥ္ပ်ံေပၚမွ ဆင္းလာသူကား ... ...
“ ဟာ ”
“ ဘယ္သူလဲ...ဘယ္ၿဂိဳလ္ကလည္း....”
ေငြေရာင္၀တ္စံု၀တ္ ၿဂိဳလ္သားၾကီးတစ္ဦး။ အၾကီးအကဲမ်ားေရွ႕သို႕ေရာက္လာဦးညႊတ္ၿပီး ...
“မဂၤလာပါ ကမၻာသူကမၻာသားအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ...ကြ်န္ေတာ္က တိုက္တန္ၿဂိဳလ္ရဲ႕ လက္ေရြးစင္အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ပေရာမီးသယပ္စ္ ပါ...”
ၿဂိဳလ္သားၾကီးက ပရိတ္သတ္အားလံုးသို႔ ျပံဳးျပလိုက္ၿပီး ...
“အခုလို ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား အစံုအညီရွိေနခ်ိန္ ေရာက္လာခြင့္ရလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္...ကြ်န္ေတာ္ေရာက္လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့...ေဟာဒီကမၻာရြာၾကီးကို အကူအညီေပးဖို႔ပါ...”
“ဒါကလည္း ေနစၾကာ၀ဠာရဲ႕မိသားစု၀င္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုက္တန္ၿဂိဳလ္နဲ႔ ကမၻာၿဂိဳလ္ရဲ႕ အရွည္သျဖင့္ခ်စ္ၾကည္ေရးကို ရည္ရြယ္ပါတယ္...”
ၿဂိဳလ္သားၾကီးပေရာမီးသယပ္စ္က သူ႕စကားကို ခဏရပ္ၿပီး အားလံုးကို တစ္ခ်က္အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္...။
“ ဟင္ ”
မ်က္လံုးမ်ား။ ကမၻာသူကမၻာသားအားလံုး၏ မ်က္လံုးမ်ား။ သူ႕ကိုၾကည့္ေနေသာ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔မ်က္လံုးမ်ားႏွင့္ ေအးစက္စက္မာေၾကာေၾကာ သံမဏိသြန္းမ်က္ႏွာမ်ား။ အိုး....ဘုရားသခင္။ တစ္ခုခုမွားေနျခင္းျဖစ္ေပမည္။ သူေမွ်ာ္လင့္ထားသည္မွာ ကမၻာသူကမၻာသားမ်ား၏ ေႏြးေထြးေသာ ႀကိဳဆိုမႈ၊ ပ်ဴငွာေသာအၿပံဳးႏွင့္ ႏွစ္လိုဖြယ္မ်က္ႏွာထားမ်ား။ အခု ထိုအရာေတြအားလံုး ကမာၻေျမေပၚမွာေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလား။
“အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ခင္ဗ်ာ...ကမၻာရြာႀကီးနဲ႔ လူသားအားလံုးအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ အကူအညီမ်ားကို တင္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ တင္ျပလာသမွ်အားလံုးကို အတတ္ႏိုုင္ဆံုးျဖည့္စြမ္းကူညီသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ”
ခန္းမႀကီးတစ္ခုလံုး အပ္က်သံပင္ၾကားရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေအးခဲသြားပါေတာ့တယ္။ ပရိတ္သတ္က အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ မည္သို႔ဆံုးျဖတ္မည္ကို စိတ္၀င္တစားေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ အတန္ၾကာမွ အႀကီးအကဲအဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးက မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး
“အခု ကြ်န္ေတာ္တို႔ကမၻာရြာရဲ႕ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြမွာ ဒီကမၻာရြာႀကီးရဲ႕သက္တမ္းတေလွ်ာက္ အျမန္ဆံုးလို႔ေျပာလို႔ရတဲ့ယဥ္ေတြကို သံုးေနပါၿပီ။ ဒါကို ဒီ့ထက္ေကာင္းေအာင္ ဘာမ်ားကူညီႏိုင္ပါမလဲ..။”
ယံုၾကည္မႈပါးလ်ားလြန္းေသာေလသံ။ ေျပာၿပီး ေအးစက္စက္တစ္ခ်က္ၿပံဳးရင္းျပန္ထိုင္လိုက္ပါသည္။ ၿဂိဳလ္သားႀကီးက ခဏစဥ္းစားလိုက္ၿပီး....
“ ဟုတ္ကဲ့...အဲဒီႏႈန္းရဲ႕ (၂) ဆျမန္တဲ့ယဥ္ေတြ တည္ေဆာက္အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့အထိ အကူအညီေပးပါမယ္..”
အႀကီးအကဲအဖြဲ႕၀င္မ်ား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနၾကသည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုသည့္အၾကည့္...။ ေနာက္....အႀကီးအကဲတစ္ဦးက....
“ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေဆးသိပၸံ႒ာန အၾကီးအကဲပါ။ အခုဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကမၻာရြာႀကီးမွာ ေရာဂါဘယေတြကို ေခတ္အမွီဆံုးေဆးပညာေတြနဲ႔ တိုက္ဖ်က္ခဲ့ၿပီးျဖစ္လို႔ ဘယ္လိုေရာဂါေၾကာင့္မွ ေသတယ္ဆိုတာမရွိေတာ့ပါဘူး.. အဲ...စစ္ပြဲေတြေၾကာင့္သာ ေသၾကေၾကၾကတာေတြမ်ားေနရတာ။
အဲဒီေတာ့ ေဆးသိပၸံပိုင္းမွာေတာ့ ဒီ့ထက္ပိုမေကာင္းႏိုင္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။ ”
“ဟုတ္ကဲ့ ေရာဂါဘယလံုး၀ကင္းစင္တဲ့ ကမၻာရြာၾကီးအတြက္ လူ႕သက္တမ္းပိုမိုတိုးျမွင့္ျပီး နုပ်ိဳစြာေနႏိုင္သြားမယ့္ သက္တမ္းျမွင့္နုပ်ိဳဇီ၀နည္းပညာေတြျဖန္႔ေ၀ေပးသြားပါ့မယ္ ..”
ထို႔ေနာက္ အႀကီးအကဲတစ္ဦး......
.... ..... .... .... .......။
ေနာက္တစ္ဦး..... ..... ...... ......။
.... ...... ...... ...... ..... .... .... .... ..... ......။
ေနာက္..............................။
..........
..... ....... ...... ........။
______________________________________
အခ်ိန္ ။ ။ သကၠရာဇ္ ( ၃၅၀၅ ) ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ(၃၁) ရက္။
ေနရာ။ ။ ကမၻာရြာၾကီး၏ ႒ာနေပါင္းစံုရုံးခ်ဳပ္။
“ မဂၤလာပါ ကမၻာသူ ကမၻာသားအေပါင္းတို႔ ။ အခုဆိုရင္ ေဟာဒီကမၻာရြာႀကီးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့(၅)ႏွစ္ကထက္ အမ်ားႀကီးတိုးတက္ခဲ့ပါၿပီ။ ”
ၿဂိဳလ္သားၾကီးက ေျပာလက္စစကားကိုခဏရပ္ၿပီး ပရိတ္သတ္ကို အကဲခတ္လိုက္ပါသည္။ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔မ်က္လံုးေသမ်ား၊ ေအးစက္စက္ မ်က္ႏွာေသမ်ားအတြက္ေတာ့ ထူးၿပီးမအံ့ၾသေတာ့ပါ။
``ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေဟာဒီကမၻာရြာႀကီးရဲ႕ လိုအပ္တဲ့အကူအညီေတြအားလံုးကို ေပးၿပီးပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ မိခင္ၿဂိဳလ္ကို ျပန္ေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေေတာ္ျပန္ၿပီး တစ္ႏွစ္တိတိၾကာတဲ့ ေနာင္ႏွစ္ဒီအခ်ိန္မွာ လက္ေဆာင္တစ္ခုပို႔လိုက္ပါမယ္။ ယေန႔ကမၻာမွာ မျဖစ္မေနလိုအပ္ေနတဲ့စံျပလူသား တစ္ေယာက္ပါ..”
ပရိတ္သတ္မ်ား အနည္းငယ္လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္လာၾကပါသည္။ အဲဒီစံျပလူသားကို ဖန္တီးဖို႔အတြက္ မ်ိဳးဗီဇ(DNA)ကိုေတာ့ ဟိုးအရင့္အရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ဒိကမၻာေပၚမွာ ေနခဲ့ၾကတဲ့လူသားေတြရဲ႕ မ်ိဳးဗီဇေတြယူသြားးပါမယ္။ အားလံုးကိုႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ”
“ဒါမျဖစ္နိုင္ဘူး။လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက လူတစ္ေယာက္ဟာ အခုလူေတြကို ဘယ္ေနရာမွာမွမမွီနိုင္ဘူး ”
____________________________________________
အခ်ိန္။ ။ သကၠရာဇ္ (၃၅၀၆) ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ (၃၁) ရက္။
ေနရာ။ ။ ကမၻာရြာၾကီး၏ ႒ာနေပါင္းစံုရံုးခ်ဳပ္။
အႀကီးအကဲမ်ားအားလံုး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိ ဖန္သားျပင္ေပၚသို႔ အာရံုစိုက္ေနၾကခ်ိန္၊ ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ ၿဂိဳလ္သားႀကီး ပေရာမီးသယပ္စ္ေပၚလာၿပီး...
``မဂၤလာပါအႀကီးအကဲမ်ားခင္ဗ်ာ... အခုဆိုရင္ တိုက္တန္ၿဂိဳလ္ရဲ႕ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္နဲ႔ ကမၻာၿဂိဳလ္ရဲ႕ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္တို႔ တိုက္ရိုက္ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးပါၿပီ။ အခုပဲကမၻာေျမအတြက္လက္ေဆာင္ ကိုပို႔လိုက္ပါၿပီခင္ဗ်ာ....´´
ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ၿဂိဳလ္သားႀကီး၏ရုပ္ပံုေပ်ာက္သြားၿပီးခဏအၾကာတြင္ ခန္းမထဲသို႔ ေမာင္းသူမဲ့ယဥ္တစ္စီး ေလွ်ာကနဲေရာက္လာပါေတာ့သည္။ ထိုယဥ္ပ်ံထဲတြင္မေတာ့ လသားအရြယ္ ကေလးငယ္တစ္ဦး။ အႀကီးအကဲတစ္ဦးက ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး ဇီ၀နည္းပညာ႒ာနအႀကီးအကဲလက္သို႔အပ္လိုက္ရင္း
``ေဟာဒီကေလးရဲ႕ ခႏၶာေဗဒနဲ႔ ဇီ၀ရုပ္ဖြဲ႕စည္းပံုဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္ေတြကိုအေသးစိတ္စစ္ေဆးေပးပါ ´´
ထို႔ေနာက္ ကေလးငယ္ကို ဇီ၀နည္းပညာဆိုင္ရာသုေတသနခန္းရွိရာသို႔ ေခၚေဆာင္သြားပါေတာ့သည္။ အႀကီးအကဲမ်ားအားလံုး ေရွ႕နံရံေပၚရွိ ဖန္သားျပင္ဆီသို႔ ၀ိုင္း၀န္းၾကည့္ရႈေနၾကပါသည္။ သုေတသနအခန္းမွ ၀န္ထမ္းမ်ားအားလံုး စက္ခလုတ္ခံုမ်ားေရွ႕တြင္ထိုင္ရင္း အလုပ္ရႈပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ေနၾကရပါသည္။ သူတို႔ေရွ႕ ဖန္သားျပင္မ်ားေပၚတြင္လည္း ကေလးငယ္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ား တဖ်ပ္ဖ်ပ္ေပၚေနပါသည္။ မၾကာမီ သုေတသန႒ာန၏ အႀကီးအကဲပံုေပၚလာၿပီး
``အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ခင္ဗ်ာ...အခုဆိုရင္ ကေလးငယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကို အစီရင္ခံပါေတာ့မယ္..´´
သုေတသနအႀကီးအကဲက သူ႕ေရွ႕ဖန္သားျပင္ကို တစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္ၿပီး....
``(တစ္) ခႏၶာကိုယ္ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံု။ ယေန႔လူသားတစ္ဦး၏ ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံုအတိုင္း ´´
အႀကီးအကဲမ်ားအားလံုး ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ရင္းဆက္လက္နားေထာင္ေနၾကပါသည္။
``(ႏွစ္) ဦးေဏွာက္။ ယေန႔လူသားတစ္ဦး၏ အိုင္က်ဴအဆင့္အတိုင္း ´´
အႀကီးအကဲမ်ားအခ်င္းခ်င္း ..... ဒါမ်ားဘာလို႔လက္ေဆာင္ဆိုၿပီးလာေပးေနရေသးလဲ ဆိုသည့္အၾကည့္ျဖင့္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးၾကည့္ေနၾကပါသည္။သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲကဆက္ၿပီး....
``(သံုး) ေသြးလွည့္ပတ္ပံုစနစ္။ ယေန႔လူသားတစ္ဦး၏ေသြးလွည့္ပတ္ပံုစနစ္အတိုင္း...သို႔ေသာ္.....´´
သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲက သူ႕ေရွ႕ဖန္သားျပင္ေပၚသို႔ အေသအခ်ာျပန္ၾကည့္ၿပီး...
``ကေလးငယ္၏ ႏွလံုးသားတြင္ ကိန္းေအာင္းေနေသာ စြမ္းအင္တစ္ရပ္ကိုေတြ႕ၾကရပါတယ္... လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက လူသားတို႔မွာေတြ႕ရတဲ့စြမ္းအင္ပါ...´´
အႀကီးအကဲအဖြဲ႕အလြန္စိတ္၀င္စားလာၾကၿပီး..
``ဟုတ္ပါၿပီ...ဆက္ေျပာပါ အဲဒီစြမ္းအင္အေၾကာင္းကို....´´
သုေတသနအၾကီးအကဲက...
``အဲဒီစြမ္းအင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္ကို မသိရေသးပါဘူး...ထပ္မံစစ္ေဆးၿပီး သတင္းပို႔လိုက္ပါ့မယ္ ´´
ေျပာၿပီး သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲ၏ပံုရိပ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့သည္။ က်န္ခဲ့ေသာအႀကီးအကဲအဖြဲ႕လည္း ဘာမွန္းမသိရေသးသည့္ စြမ္းအင္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးထင္ျမင္ယူဆၾကလွ်က္ သုေတသန႒ာန၏ သတင္းအပို႔ကို ေစာင့္ေနၾကပါသည္။ မၾကာမီမွာပင္ ေရွ႕ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲ ေပၚလာၿပီး....
``အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ခင္ဗ်ာ..အမည္မသိစြမ္းအင္ရဲ႕အခ်က္အလက္အၾကမ္းကို ေဖၚထုတ္ရရွိပါၿပီ.. အဲဒီစြမ္းအင္ဟာ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ(၂၀ရာစုေႏွာင္းပိုင္း)ကစၿပီး တျဖည္းျဖည္း တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တဲ့ စြမ္းအင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုအသံုးခ်တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ မေဖၚထုတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး...´´
........... ................
............. ............ ...............
သတင္းပို႔သူ သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲက သူ႕ေရွ႕ရွိ ဖန္သားျပင္ကို ေသေသခ်ာခ်ာျပန္ၾကည့္လိုက္ၿပီး....
`` အဲဒီစြမ္းအင္ကို ႏွစ္ဆယ္ရာစုတြင္းလူသားေတြက
ေနရာ။ ။ကမၻာရြာၾကီး၏ ႒ာနေပါင္းစံုရုံးခ်ဳပ္။
ခန္းမၾကီးအတြင္း စုရံုးစုရုံးျဖင့္ အေတာ္ပင္စည္စည္ကားကားျဖစ္ေနေပၿပီ။ မနက္ျဖန္ ဇန္န၀ါရီ(၁) ရက္ေန႔တြင္က်င္းပမည့္ ကမၻာရြာၾကီး ႏွစ္၃၅၀၀ရာျပည့္ (၃၆) ရာစုအၾကိဳပြဲအတြက္ မၾကာမီ အစည္းအေ၀းစတင္ေတာ့မည္ျဖစ္သျဖင့္ တက္ေရာက္လာသူုအားလံုး ေနရာယူေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာရြာၾကီး၏ သက္ဆိုင္ရာ႒ာနမ်ားအားလံုးမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စံုညီစြာေနရာယူၿပီးေနာက္ တစ္ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ႒ာနေပါင္းစု၏ အၾကီးအကဲအဖြဲ႕ေရာက္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါသည္။
သိပ္မၾကာခင္မွာပင္ အၾကီးအကဲအဖြဲ႕ေရာက္လာၿပီး စင္ျမင့္ေပၚတြင္ ေနရာယူလိုက္ၾကသည္။ ထိုသို႔ေနရာယူၿပီးမေရွးမေႏွာင္းအခ်ိန္... ခန္းမၾကီးအတြင္း ၀င္းကနဲအေရာင္တစ္ ခ်က္စူးစူးရွရွလက္သြားၿပီး ေငြေရာင္ယဥ္ပ်ံတစ္စီး ဘြားကနဲေပၚလာသည္ကိုေတြ႕လိုက္ၾကရပါေတာ့သည္။
“ ဟင္..”
“ ဟာ..! ”
“ဘာလဲ....ဘယ္ကေပၚလာတာလဲ...”
ဟိုနားဒီနားမွ အံ့ၾသသံေ၀ဖန္သံမ်ား။ ခန္းမတစ္ခုလံုး လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားပါသည္။ ထိုယဥ္ပ်ံေပၚသို႔ အားလံုးအာရုံ စိုက္ေနၾကစဥ္ ယဥ္ပ်ံေပၚမွ ဆင္းလာသူကား ... ...
“ ဟာ ”
“ ဘယ္သူလဲ...ဘယ္ၿဂိဳလ္ကလည္း....”
ေငြေရာင္၀တ္စံု၀တ္ ၿဂိဳလ္သားၾကီးတစ္ဦး။ အၾကီးအကဲမ်ားေရွ႕သို႕ေရာက္လာဦးညႊတ္ၿပီး ...
“မဂၤလာပါ ကမၻာသူကမၻာသားအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ...ကြ်န္ေတာ္က တိုက္တန္ၿဂိဳလ္ရဲ႕ လက္ေရြးစင္အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ပေရာမီးသယပ္စ္ ပါ...”
ၿဂိဳလ္သားၾကီးက ပရိတ္သတ္အားလံုးသို႔ ျပံဳးျပလိုက္ၿပီး ...
“အခုလို ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား အစံုအညီရွိေနခ်ိန္ ေရာက္လာခြင့္ရလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္...ကြ်န္ေတာ္ေရာက္လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့...ေဟာဒီကမၻာရြာၾကီးကို အကူအညီေပးဖို႔ပါ...”
“ဒါကလည္း ေနစၾကာ၀ဠာရဲ႕မိသားစု၀င္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုက္တန္ၿဂိဳလ္နဲ႔ ကမၻာၿဂိဳလ္ရဲ႕ အရွည္သျဖင့္ခ်စ္ၾကည္ေရးကို ရည္ရြယ္ပါတယ္...”
ၿဂိဳလ္သားၾကီးပေရာမီးသယပ္စ္က သူ႕စကားကို ခဏရပ္ၿပီး အားလံုးကို တစ္ခ်က္အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္...။
“ ဟင္ ”
မ်က္လံုးမ်ား။ ကမၻာသူကမၻာသားအားလံုး၏ မ်က္လံုးမ်ား။ သူ႕ကိုၾကည့္ေနေသာ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔မ်က္လံုးမ်ားႏွင့္ ေအးစက္စက္မာေၾကာေၾကာ သံမဏိသြန္းမ်က္ႏွာမ်ား။ အိုး....ဘုရားသခင္။ တစ္ခုခုမွားေနျခင္းျဖစ္ေပမည္။ သူေမွ်ာ္လင့္ထားသည္မွာ ကမၻာသူကမၻာသားမ်ား၏ ေႏြးေထြးေသာ ႀကိဳဆိုမႈ၊ ပ်ဴငွာေသာအၿပံဳးႏွင့္ ႏွစ္လိုဖြယ္မ်က္ႏွာထားမ်ား။ အခု ထိုအရာေတြအားလံုး ကမာၻေျမေပၚမွာေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလား။
“အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ခင္ဗ်ာ...ကမၻာရြာႀကီးနဲ႔ လူသားအားလံုးအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ အကူအညီမ်ားကို တင္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ တင္ျပလာသမွ်အားလံုးကို အတတ္ႏိုုင္ဆံုးျဖည့္စြမ္းကူညီသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ”
ခန္းမႀကီးတစ္ခုလံုး အပ္က်သံပင္ၾကားရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေအးခဲသြားပါေတာ့တယ္။ ပရိတ္သတ္က အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ မည္သို႔ဆံုးျဖတ္မည္ကို စိတ္၀င္တစားေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ အတန္ၾကာမွ အႀကီးအကဲအဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးက မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး
“အခု ကြ်န္ေတာ္တို႔ကမၻာရြာရဲ႕ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြမွာ ဒီကမၻာရြာႀကီးရဲ႕သက္တမ္းတေလွ်ာက္ အျမန္ဆံုးလို႔ေျပာလို႔ရတဲ့ယဥ္ေတြကို သံုးေနပါၿပီ။ ဒါကို ဒီ့ထက္ေကာင္းေအာင္ ဘာမ်ားကူညီႏိုင္ပါမလဲ..။”
ယံုၾကည္မႈပါးလ်ားလြန္းေသာေလသံ။ ေျပာၿပီး ေအးစက္စက္တစ္ခ်က္ၿပံဳးရင္းျပန္ထိုင္လိုက္ပါသည္။ ၿဂိဳလ္သားႀကီးက ခဏစဥ္းစားလိုက္ၿပီး....
“ ဟုတ္ကဲ့...အဲဒီႏႈန္းရဲ႕ (၂) ဆျမန္တဲ့ယဥ္ေတြ တည္ေဆာက္အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့အထိ အကူအညီေပးပါမယ္..”
အႀကီးအကဲအဖြဲ႕၀င္မ်ား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနၾကသည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုသည့္အၾကည့္...။ ေနာက္....အႀကီးအကဲတစ္ဦးက....
“ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေဆးသိပၸံ႒ာန အၾကီးအကဲပါ။ အခုဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကမၻာရြာႀကီးမွာ ေရာဂါဘယေတြကို ေခတ္အမွီဆံုးေဆးပညာေတြနဲ႔ တိုက္ဖ်က္ခဲ့ၿပီးျဖစ္လို႔ ဘယ္လိုေရာဂါေၾကာင့္မွ ေသတယ္ဆိုတာမရွိေတာ့ပါဘူး.. အဲ...စစ္ပြဲေတြေၾကာင့္သာ ေသၾကေၾကၾကတာေတြမ်ားေနရတာ။
အဲဒီေတာ့ ေဆးသိပၸံပိုင္းမွာေတာ့ ဒီ့ထက္ပိုမေကာင္းႏိုင္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။ ”
“ဟုတ္ကဲ့ ေရာဂါဘယလံုး၀ကင္းစင္တဲ့ ကမၻာရြာၾကီးအတြက္ လူ႕သက္တမ္းပိုမိုတိုးျမွင့္ျပီး နုပ်ိဳစြာေနႏိုင္သြားမယ့္ သက္တမ္းျမွင့္နုပ်ိဳဇီ၀နည္းပညာေတြျဖန္႔ေ၀ေပးသြားပါ့မယ္ ..”
ထို႔ေနာက္ အႀကီးအကဲတစ္ဦး......
.... ..... .... .... .......။
ေနာက္တစ္ဦး..... ..... ...... ......။
.... ...... ...... ...... ..... .... .... .... ..... ......။
ေနာက္..............................။
..........
..... ....... ...... ........။
______________________________________
အခ်ိန္ ။ ။ သကၠရာဇ္ ( ၃၅၀၅ ) ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ(၃၁) ရက္။
ေနရာ။ ။ ကမၻာရြာၾကီး၏ ႒ာနေပါင္းစံုရုံးခ်ဳပ္။
“ မဂၤလာပါ ကမၻာသူ ကမၻာသားအေပါင္းတို႔ ။ အခုဆိုရင္ ေဟာဒီကမၻာရြာႀကီးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့(၅)ႏွစ္ကထက္ အမ်ားႀကီးတိုးတက္ခဲ့ပါၿပီ။ ”
ၿဂိဳလ္သားၾကီးက ေျပာလက္စစကားကိုခဏရပ္ၿပီး ပရိတ္သတ္ကို အကဲခတ္လိုက္ပါသည္။ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔မ်က္လံုးေသမ်ား၊ ေအးစက္စက္ မ်က္ႏွာေသမ်ားအတြက္ေတာ့ ထူးၿပီးမအံ့ၾသေတာ့ပါ။
``ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေဟာဒီကမၻာရြာႀကီးရဲ႕ လိုအပ္တဲ့အကူအညီေတြအားလံုးကို ေပးၿပီးပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ မိခင္ၿဂိဳလ္ကို ျပန္ေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေေတာ္ျပန္ၿပီး တစ္ႏွစ္တိတိၾကာတဲ့ ေနာင္ႏွစ္ဒီအခ်ိန္မွာ လက္ေဆာင္တစ္ခုပို႔လိုက္ပါမယ္။ ယေန႔ကမၻာမွာ မျဖစ္မေနလိုအပ္ေနတဲ့စံျပလူသား တစ္ေယာက္ပါ..”
ပရိတ္သတ္မ်ား အနည္းငယ္လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္လာၾကပါသည္။ အဲဒီစံျပလူသားကို ဖန္တီးဖို႔အတြက္ မ်ိဳးဗီဇ(DNA)ကိုေတာ့ ဟိုးအရင့္အရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ဒိကမၻာေပၚမွာ ေနခဲ့ၾကတဲ့လူသားေတြရဲ႕ မ်ိဳးဗီဇေတြယူသြားးပါမယ္။ အားလံုးကိုႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ”
“ဒါမျဖစ္နိုင္ဘူး။လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက လူတစ္ေယာက္ဟာ အခုလူေတြကို ဘယ္ေနရာမွာမွမမွီနိုင္ဘူး ”
____________________________________________
အခ်ိန္။ ။ သကၠရာဇ္ (၃၅၀၆) ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ (၃၁) ရက္။
ေနရာ။ ။ ကမၻာရြာၾကီး၏ ႒ာနေပါင္းစံုရံုးခ်ဳပ္။
အႀကီးအကဲမ်ားအားလံုး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိ ဖန္သားျပင္ေပၚသို႔ အာရံုစိုက္ေနၾကခ်ိန္၊ ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ ၿဂိဳလ္သားႀကီး ပေရာမီးသယပ္စ္ေပၚလာၿပီး...
``မဂၤလာပါအႀကီးအကဲမ်ားခင္ဗ်ာ... အခုဆိုရင္ တိုက္တန္ၿဂိဳလ္ရဲ႕ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္နဲ႔ ကမၻာၿဂိဳလ္ရဲ႕ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္တို႔ တိုက္ရိုက္ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးပါၿပီ။ အခုပဲကမၻာေျမအတြက္လက္ေဆာင္ ကိုပို႔လိုက္ပါၿပီခင္ဗ်ာ....´´
ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ၿဂိဳလ္သားႀကီး၏ရုပ္ပံုေပ်ာက္သြားၿပီးခဏအၾကာတြင္ ခန္းမထဲသို႔ ေမာင္းသူမဲ့ယဥ္တစ္စီး ေလွ်ာကနဲေရာက္လာပါေတာ့သည္။ ထိုယဥ္ပ်ံထဲတြင္မေတာ့ လသားအရြယ္ ကေလးငယ္တစ္ဦး။ အႀကီးအကဲတစ္ဦးက ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး ဇီ၀နည္းပညာ႒ာနအႀကီးအကဲလက္သို႔အပ္လိုက္ရင္း
``ေဟာဒီကေလးရဲ႕ ခႏၶာေဗဒနဲ႔ ဇီ၀ရုပ္ဖြဲ႕စည္းပံုဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္ေတြကိုအေသးစိတ္စစ္ေဆးေပးပါ ´´
ထို႔ေနာက္ ကေလးငယ္ကို ဇီ၀နည္းပညာဆိုင္ရာသုေတသနခန္းရွိရာသို႔ ေခၚေဆာင္သြားပါေတာ့သည္။ အႀကီးအကဲမ်ားအားလံုး ေရွ႕နံရံေပၚရွိ ဖန္သားျပင္ဆီသို႔ ၀ိုင္း၀န္းၾကည့္ရႈေနၾကပါသည္။ သုေတသနအခန္းမွ ၀န္ထမ္းမ်ားအားလံုး စက္ခလုတ္ခံုမ်ားေရွ႕တြင္ထိုင္ရင္း အလုပ္ရႈပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ေနၾကရပါသည္။ သူတို႔ေရွ႕ ဖန္သားျပင္မ်ားေပၚတြင္လည္း ကေလးငယ္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ား တဖ်ပ္ဖ်ပ္ေပၚေနပါသည္။ မၾကာမီ သုေတသန႒ာန၏ အႀကီးအကဲပံုေပၚလာၿပီး
``အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ခင္ဗ်ာ...အခုဆိုရင္ ကေလးငယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကို အစီရင္ခံပါေတာ့မယ္..´´
သုေတသနအႀကီးအကဲက သူ႕ေရွ႕ဖန္သားျပင္ကို တစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္ၿပီး....
``(တစ္) ခႏၶာကိုယ္ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံု။ ယေန႔လူသားတစ္ဦး၏ ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံုအတိုင္း ´´
အႀကီးအကဲမ်ားအားလံုး ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ရင္းဆက္လက္နားေထာင္ေနၾကပါသည္။
``(ႏွစ္) ဦးေဏွာက္။ ယေန႔လူသားတစ္ဦး၏ အိုင္က်ဴအဆင့္အတိုင္း ´´
အႀကီးအကဲမ်ားအခ်င္းခ်င္း ..... ဒါမ်ားဘာလို႔လက္ေဆာင္ဆိုၿပီးလာေပးေနရေသးလဲ ဆိုသည့္အၾကည့္ျဖင့္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးၾကည့္ေနၾကပါသည္။သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲကဆက္ၿပီး....
``(သံုး) ေသြးလွည့္ပတ္ပံုစနစ္။ ယေန႔လူသားတစ္ဦး၏ေသြးလွည့္ပတ္ပံုစနစ္အတိုင္း...သို႔ေသာ္.....´´
သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲက သူ႕ေရွ႕ဖန္သားျပင္ေပၚသို႔ အေသအခ်ာျပန္ၾကည့္ၿပီး...
``ကေလးငယ္၏ ႏွလံုးသားတြင္ ကိန္းေအာင္းေနေသာ စြမ္းအင္တစ္ရပ္ကိုေတြ႕ၾကရပါတယ္... လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက လူသားတို႔မွာေတြ႕ရတဲ့စြမ္းအင္ပါ...´´
အႀကီးအကဲအဖြဲ႕အလြန္စိတ္၀င္စားလာၾကၿပီး..
``ဟုတ္ပါၿပီ...ဆက္ေျပာပါ အဲဒီစြမ္းအင္အေၾကာင္းကို....´´
သုေတသနအၾကီးအကဲက...
``အဲဒီစြမ္းအင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္ကို မသိရေသးပါဘူး...ထပ္မံစစ္ေဆးၿပီး သတင္းပို႔လိုက္ပါ့မယ္ ´´
ေျပာၿပီး သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲ၏ပံုရိပ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့သည္။ က်န္ခဲ့ေသာအႀကီးအကဲအဖြဲ႕လည္း ဘာမွန္းမသိရေသးသည့္ စြမ္းအင္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးထင္ျမင္ယူဆၾကလွ်က္ သုေတသန႒ာန၏ သတင္းအပို႔ကို ေစာင့္ေနၾကပါသည္။ မၾကာမီမွာပင္ ေရွ႕ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲ ေပၚလာၿပီး....
``အႀကီးအကဲအဖြဲ႕ခင္ဗ်ာ..အမည္မသိစြမ္းအင္ရဲ႕အခ်က္အလက္အၾကမ္းကို ေဖၚထုတ္ရရွိပါၿပီ.. အဲဒီစြမ္းအင္ဟာ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ(၂၀ရာစုေႏွာင္းပိုင္း)ကစၿပီး တျဖည္းျဖည္း တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တဲ့ စြမ္းအင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုအသံုးခ်တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ မေဖၚထုတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး...´´
........... ................
............. ............ ...............
သတင္းပို႔သူ သုေတသန႒ာနအႀကီးအကဲက သူ႕ေရွ႕ရွိ ဖန္သားျပင္ကို ေသေသခ်ာခ်ာျပန္ၾကည့္လိုက္ၿပီး....
`` အဲဒီစြမ္းအင္ကို ႏွစ္ဆယ္ရာစုတြင္းလူသားေတြက
ေမတၱာတရား
လို႔ ........
အမည္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္...။ ။
ကိုၾကည္ႏိုင္
( ၂၀၀၆ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလထုတ္ ပိေတာက္ေျမမဂၢဇင္း- အမွတ္ ၃၄ - မွာ ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ ၀တၳဳတိုေလးပါ...)
ကုိႀကည္ႏုိင္- ဒုိ႔ျမန္မာကေနတစ္ဆင့္ညႊန္းလုိက္လုိ႔ ဖတ္ျပီးသြားပါျပီ။ ဒီ၀တၳဳနဲ႔တကြ ကုိႀကည္ႏုိင္ရဲ႕တျခားစာမ်ားကုိ ဒုိ႔ျမန္မာမွာ ဘေလာ့အေနနဲ႔ တင္သင့္ပါတယ္။ ပရိသတ္ေတြ ပုိျပီးဖတ္ႏုိင္တာေပါ့
ReplyDelete