ေႏြညမ်ား အမွတ္တရ (၁)
ကြ်န္ေတာ္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ သမင္လည္ျပန္ ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ရင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဘ၀ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ``ပန္းေခတ္မွာ သာတဲ့ လမင္း´´ပါပဲ။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ၾကည္ႏူးစရာ၊ ဆြတ္ပ်ံ႕လြမ္္းေမာစရာ၊ေပါ့ပါးေပ်ာ္႐ႊင္စရာ အေကာင္းဆံုး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ကို ျပန္ျမင္ေယာင္အိပ္မက္မက္ခြင့္ျပဳပါ။
၁၉၉၄ ခုႏွစ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ပုသိမ္တကၠသိုလ္မွာ ပထမႏွစ္ စတက္ေတာ့ အဖြဲ႕က(၉)ေယာက္ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကိုၾကည္ႏိုင္ ၊ ၾကည္ခိုင္ (နာမည္ခ်င္းဆင္တာ၊ ဘာမွမေတာ္ဘူး) ၊ ျမေဇာ္ဦး ၊ ဆန္းမင္း ၊ ေဇာ္၀င္းႏိုင္၊ ရဲႏိုင္ထြန္း ၊ ေအာင္မင္းထြန္း ဆိုၿပီး ေယာက္က်ားေလးက (၇)ေယာက္ ၊မင္းမင္းေအး ၊ ေအးေအးၿငိမ္း ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးက (၂) ေယာက္ေပါ့။
``ေဟ့ေကာင္…ၾကည္ခိုင္..မင္းႏွမ ေနာက္မီးလင္းေနလို႔ အခုထိထြက္မလာေသးတာလားကြ´´
``ၾကည္ခိုင္ေရ..မင္းဘႀကီးနတ္ကေတာ္က လင္ယူသြားလို႔ ရွက္ၿပီးထြက္မလာတာလားကြ´´
``ေခြးေကာင္ၾကည္ခိုင္ေရ..မင္းႀ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ ပထမဆံုးေန႔မွာ ႀကံဳလိုက္ရတာပါ။ ပထမဆံုးေန႔ဆိုေတာ့ အရမ္းကိုၾကြတက္ၿပီး ေစာေစာႏိုးေနခ်ိန္ ၊ ေရမိုးခ်ိဳး အ၀တ္အစားလဲၿပီးမွ အေဆာင္ထဲမွာပဲ ဘယ္ကစၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိလို႔ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ ထိုင္ေနၾကတုန္း အခုလိုအေဆာင္ေရွ႕က လာဆဲတာကိုခံလိုက္ရေတာ့တာပါပဲ။ စက္ဘီးကိုယ္စီနဲ႔ ေက်ာင္းသားသံုးေယာက္ အေဆာင္ေရွ႕လမ္းေပၚကေန အားရပါးရ ပီရ၀ါစာလႊတ္ေနတာေလ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးလဲ ေထာင္းကနဲ ေဒါသေတြထြက္ၿပီး ၀ုန္းကနဲေျပးထြက္ၾကမယ္အလုပ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေနာက္ဖက္အခန္းက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ခယိုးခယိုင္ ေျပးထြက္လာပါတယ္ ။ ပုဆိုးစြန္ေတာင္ဆြဲနဲ႔ မ်က္ေခ်းပြတ္ၿပီးထြက္လာတဲ့ အဲဒီေက်ာင္းသားက...
``ငါ့လခြမ္း…ဘယ့္ႏွယ္ျဖစ္ေနၾကတာ
လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့မွ..ေၾသာ္..သူကလည္း ၾကည္ခိုင္ပဲကိုး ။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လူ ၾကည္ခိုင္ထက္ အသက္ေရာအတန္းေရာႀကီးတယ္ဆိုတာ ေနာင္မွသိရတာ ။ ဒီလိုနဲ႔ သူ႔ကို လူႀကီးၾကည္ခိုင္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔လူကို လူငယ္ၾကည္ခိုင္လို႔ ခြဲေခၚရေတာ့တယ္ ။ေက်ာင္းတၿပီးတြင္သြားတဲ့နာမည္ေပါ့ဗ်ာ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က ဘြဲ႕တစ္ခုစီကို ၄-၅-၁၀ရက္အတြင္း ရေတာ့တာဗ်..။ေတာ္တယ္ေနာ္။ ပုဆိုးႀကီး ရင္ေခါင္းတက္တက္စည္းတဲ့ျမေဇာ္ဦးက အညာသား၊ မနက္မနက္ က်န္းမာေရးေလ့က်င့္ခန္းထထလုပ္တဲ ဆန္းမင္းက ကန္ပတ္ေျပး ၊ ေမးေစ့ေလးခြ်န္ခြ်န္နဲ႔ ေဇာ္၀င္းႏိုင္က ၾကြက္၊ မဟူရာအသားနဲ႔ ရဲထြန္းႏိုင္က ခ်စ္တီး ၊ အၿမဲတမ္း ေသာက္မယ္တကဲကဲလုပ္ေနတဲ့ ေအာင္မင္းထြန္းက သမားႀကီး( ေရွ႕က`အရက္´ကိုျဖဳတ္ေခၚတာ ) ၊အေကာင္ေသးေသးေလးနဲ႔ မင္းမင္းေအးကိုေတာ့ ပိစိ ၊ ေအးေအးၿငိမ္းက ရွင္ၿငိမ္းမယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ နာမည္ေျပာင္ေတြရကုန္ေတာ့တာ ။ အဲဒီနာမည္ေတြအတိုင္းပဲ ေက်ာင္းတၿပီးကို တြင္သြားေတာ့တာပါပဲဗ်ာ ။
အဲ…ေျပာဖို႔က်န္ေနတာက ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာ့ မာလာေဆာင္လို႔ ေခၚၾကတယ္ဗ် ။ ျဖစ္ပံုကဒီလို…. ….
ဆက္ပါဦးမယ္ခင္ဗ်ာ
ကိုၾကည္ႏိုင္
_________________________________
0 comments:
Post a Comment
Comment ေလးတစ္ေၾကာင္း ဆိုေပမယ့္လို႔ က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့
ဗီတာမင္တစ္သန္းပါ။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အခု Post နဲ႔ပတ္သက္လို႔
စာဖတ္သူရဲ႕ ေ၀ဖန္စကားေလးေျပာခဲ့ပါဦးခင္ဗ်ာ ...။