(၁)
ကြ်န္ေတာ္ အထက္တန္းေက်ာင္းသားတုန္းကပါ.. ဆရာေမးလုိက္တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကုိ တစ္တန္းလုံးမေျဖႏုိင္ပဲ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ပဲ ေျဖႏုိင္ခဲ့တယ္ဗ်... အဲ ..... ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ပဲ နားရြက္ဆြဲျပီး ထိပ္ထုိးခံလုိက္ရတယ္။
ဒီလုိပါ ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ျမန္မာစာဆရာက စာသင္ရင္ ေက်ာင္းသားနဲ႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးတဲ့ပုံစံနဲ႔ အျမဲသင္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို သူ႕ဘက္ကအျမင္ ဘယ္လုိရွိေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ျပီးရင္ ..... ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဘက္ကအျမင္ကို ေမးေတာ့မယ္ေပါ့။ ေမးမယ္လုပ္တုန္း လက္ထဲကေျမျဖဴ လြတ္က်သြားလုိ႔ ဆရာက ေျမျဖဴကုန္းေကာက္ရင္း ေျပာလက္စ စကားဆက္ေျပာပါတယ္။
“အဲဒီေတာ့ .....တပည့္တုိ႔ဘက္ကအျမင္က ဘယ္လုိရွိလဲေဟ့”
တစ္တန္းလုံးျငိမ္ျပီး စဥ္းစားေနခ်ိန္ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ ထရပ္ျပီး ..... “အေတာ္ၾကည့္မေကာင္းဘူးဆရာ ..... ဟီး”
ကြ်န္ေတာ့္ ဆုိလုိရင္းကုိ သေဘာေပါက္သြားၾကေတာ့ တစ္တန္းလုံး ၀ါးကနဲ ထရယ္ၾကတာေပါ့။ ဆရာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ေဘးေရာက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကုိ နားရြက္လိမ္၊ ထိပ္ထုိးသြားပါတယ္။ “အေတာ္အျမင္္စူးရွတဲ့ ေအေပး” လုိ႔လည္း ဂုဏ္ျပဳသြားပါေသးတယ္။
(၂)
အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က အျဖစ္ေလးပါလဲ။ ေက်ာင္းစဖြင့္တဲ့ေန႔မွာ ေက်ာင္းသူအသစ္တစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အတန္းကို ေရာက္လာပါတယ္။ (အေတာ္လွတယ္ဗ် ..... ဟီး) ကံေကာင္းေထာက္မစြာပဲ အဲဒီေက်ာင္းသူကို ဆရာမက ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕တည့္တည့္က ခုံမွာလာျပီး ေနရာခ်ေပးပါတယ္။ (သူ႕ချမာ အလြန္ကံဆုိးသြားျပီလုိ႔ အဲဒီတုန္းက မသိရွာဘူးေပါ့)
ကြ်န္ေတာ္ေလ ..... အဲဒီေက်ာင္းသူကလွေတာ့ နာမည္ေလးသိခ်င္လာေရာဗ်။ ဒါနဲ႔ အသာေလးမတ္တပ္ရပ္၊ သူ႕ပုခုံးေပၚကေက်ာ္ျပီး ေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့ စာအုပ္အဖုံးကုိ လွမ္းဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ စာအုပ္ဖုံးမွာေရးထားတဲ့ သူ႕နာမည္ကိုျမင္လုိက္ရေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ဟာကနဲ ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ။ သူ႕မိဘေတြကုိလည္း ရက္စက္လုိက္ၾကတာလုိ႔ စိတ္ထဲက ထင္သြားမိတယ္။ ဒီေလာက္လွတဲ့သူေလးကုိ ဒီလုိနာမည္ၾကီး ေပးရက္ၾကတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မျမဳိသိပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးဗ်။ အဲ့ဒီေကာင္မေလးကုိ ...
“ဟဲ့ ..... ဟဲ့”
ေကာင္မေလးက ဆတ္ကနဲ လွည့္ၾကည့္ျပီး .....
“ဘာလဲ”
“နင့္ကို နင့္မိဘေတြက ဘာျဖစ္လုိ႔ ကားနံပါတ္ၾကီးကုိ နာမည္လုပ္ျပီးေပးထားတာလဲဟင္”
“အမ္!”
ေကာင္မေလး ေၾကာင္စီစီျဖစ္သြားျပီးေတာ့ ..... .....
“ဘာ ..... ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဟင္”
“ဟုိေလ ..... နင့္စာအုပ္အဖုံးကို ငါ အမွတ္တမဲ့ လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၀၀၁၀၇ လုိ႔ေတြ႕လုိ႔ ..... ျဖစ္မွျဖစ္ရေလဟာ”
“ဘာ ! ..... ဘာကားနံပါတ္လည္း အဲဒါငါ့နာမည္ဟဲ့ ဒီမွာမေတြ႕ဘူးလား “ထာ၀ရ” လုိ႕ေရးထားတာ ..... အကန္းရဲ႕”
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စူးရွတဲ့အျမင္ေၾကာင့္ အရမ္းလွတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးချမာ “မာစီဒီး” လုိ႔ အမည္တြင္သြားပါေတာ့တယ္။
_________________ ကုိၾကည္ႏုိင္ __________________
ဆရာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕မာစီဒီးေလးကို သတိရေနတုန္း ကုိေက်ာ္ဆက္က “အျမင္မ်ား” ေခါင္စဥ္နဲ႔ Tag လာလုိ႔ ေရးလိုက္တာပါ။ ကိုေက်ာ္ဆက္ကေတာ့ စာခန္႔ခန္႔ ေရးေစခ်င္လို႔ ေခါင္းစဥ္ခန္႔ခန္႔ ေရြးၿပီး Tag လိုက္ပံုရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က စာခန္႔ခန္႔ မေရးတတ္လို႔ ေရးတတ္သလို ေရးလိုက္ရေၾကာင္းပါ။
0 comments:
Post a Comment
Comment ေလးတစ္ေၾကာင္း ဆိုေပမယ့္လို႔ က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့
ဗီတာမင္တစ္သန္းပါ။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အခု Post နဲ႔ပတ္သက္လို႔
စာဖတ္သူရဲ႕ ေ၀ဖန္စကားေလးေျပာခဲ့ပါဦးခင္ဗ်ာ ...။